Thailand 5

Op naar Chiang Mai

En toen dus met de nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai! Op het station een bakje eten gehaald en lekker op tijd m’n plekje opgezocht. Ik deel een tweezitter met een heuse jonge monnik, compleet met oranje gewaad. Oef, toch maar even snel googlen of ik de beste jongen eigenlijk wel aan mag spreken en hoe dat zit met mijn hemdje en korte broek. Voor mijn eigen gemoed bedek ik de boel toch maar even. De airco in deze trein maakt overigens ook dat het behoorlijk koud is!

Na een uurtje worden onze zittingen al opgeklapt en omgetoverd tot bed. In onze coupé zit ook nog een gezellig reisgezelschap, er hangt een goeie sfeer. Ik nestel me lekker met een filmpje en een boekje in mijn kleine hutje en slaap die nacht bijzonder goed. De trein reed niet hard en telkens als ik wakker werd liet ik me weer heerlijk verder in slaap wiegen.



De volgende ochtend kom ik om 07.00 uur aan in een fris, heerlijk koel en rustig Chiang Mai. Ooooh wat fijn dit zeg! Ik heb nog even paar uurtjes op te vullen voordat ik naar mijn “appartement” kan, dus ik schuif aan bij een ontbijtbuffet tegenover het station. Ik heb de tijd, haal de e-reader uit de tas en vermaak me opperbest. Na een tijdje neem ik de Songthaew (Super leuke rode taxi met twee banken achterin die plaats bieden aan ca 10 personen) naar mijn huisje voor de komende dagen. Ik zit aan de rand van het oude stadsdeel in een volksbuurtje. Heel gemoedelijk allemaal. Nadat ik me heb gesetteld ga ik eropuit om een fiets te huren voor de komende 4 dagen en om al mijn kleren even te wassen bij een wasserette. Verder die dag doe ik niet zoveel. Het is hier ook, net als in Bangkok, erg warm en benauwd in de middag en vroege avond.



Pompiedom in de relax stand

De volgende ochtend vroeg erop uit om te genieten van het koele Chiang Mai. Ik kom bij een prachtig park uit en neem hier een ontbijtje. Er was hier vorige week een bloemenfestival en dat is nog goed te zien. Werkelijk schitterende composities zijn er gemaakt door het hele park. Ik laat me hier ook even lekker masseren en kuier daarna weer verder. Wat een weelde dat je de hele dag de tijd aan jezelf hebt! Ik strijk maar weer neer op een bankje met m’n e-reader en flesje water.


Toch nog weer even in de actiestand en wat inkopen gedaan op een overdekte markt, met veel herrie, kleuren en geuren. En als lange Europese vrouw ontkom je er niet aan om als toerist aangesproken te worden om over te gaan op het kopen van de koopwaar. Ik heb me dan ook maar even uitgeleefd aan wat komkommers, zak aardbeien, koekjes, zoutjes en een sandwich. Een tas vol voor 90 Baht (€ 2,50). Daarna weer huiswaarts voor een Siësta, het wordt me te heet.


Bezinnen

Die middag bezoek ik in de buurt nog een paar mooie tempels en begin me al aardig thuis te voelen hier. Ik heb een Monk Chat met twee jonge monniken (22 en 30 jaar) over hun gevoel bij Het Boeddhisme en de samenleving. Mooi gesprek en we hebben er de tijd voor genomen. Hoewel in gebrekkig Engels, was het toch fijn om weer even iets van een bezinnings gesprek te voeren. Dat mis ik hier wel!

Eenmaal thuis de balans opgemaakt over wat ik nu eigenlijk vind van het alleen reizen in deze hitte en dealen met een taalbarrière. Ik vind het eigenlijk niet zo heel erg leuk (…) ook al voel ik me enorm bevoorrecht. Het is niet de trip waar ik zo lang naar heb uitgekeken. Want dat is door Europa trekken en voor langere periodes via Workaway bij mensen thuis helpen en natuurlijk in het voorjaar de Camino naar Santiago de Compostella lopen. Thailand heb ik na lang wikken en wegen uitgekozen omdat ik er “toch langs kwam” op de terugreis van mijn roadtrip met Tim. Ik neem die middag een besluit: Ik ga naar Europa.

Het is deze dag namelijk sowieso wel tijd om mijn volgende trip te plannen omdat ik dit appartement voor 4 dagen heb ik geboekt en bijboeken was helaas niet meer mogelijk. Een eerder idee was om na deze 4 dagen voor 10 dagen een meditatiecursus in Wat Phrathat Doi Sutheptempel/klooster te volgen even buiten Chiang Mai, het idee van de hitte en de communicatie in gebrekkig Engels grijpen me naar m’n keel. Ik ben er kennelijk nog niet aan toe. Wie weet kan ik in Europa een meditatiecursus of bezinningsverblijf volgen.


Opgelucht

Ik duik het internet op om naar tickets te kijken. Al surfend krijgt mijn volgende reis vorm. Ik ga eerst naar pappa en mamma in Benidorm. Maandje eerder dan gepland, maar vinden ze vast niet erg! Ik schrijf alvast wat Workaway hosts in de buurt aan zodat ik daar kan werken. Ik ben welkom in de buurt van Altea bij een Nederlandse familie die er een B&B heeft en altijd wel wat handen kunnen gebruiken. Ook is er een Spaanse moeder met 3 kinderen met huis aan zee in Altea die graag wil dat ik kom om mee te helpen met klussen. Dat komt dus wel goed! Dinsdagochtend word ik om 5 uur met de taxi opgehaald en vlieg ik vanuit Chiang Mai via Qatar naar Madrid. Vandaaruit met de nachtbus naar Benidorm. 13 februari om 6 uur in de ochtend kom ik aan! Mooi op tijd om verjaardag van pappa de 15e vieren. Ik heb er zin in en mijn beslissing voelt goed!


Wat Phrathat Doi Suthep

Dat betekent natuurlijk niet dat ik niet nog even hééél erg ga genieten van mijn tijd in Chiang Mai. De volgende ochtend zit ik om 7 uur op de fiets en om 07.30 als enige in de Songthaew op weg naar boven. Vandaag ga ik de berg op om het Wat Phrathat Doi Suthepte bezoeken. Ik wil natuurlijk wel weten wat ik nu precies laat schieten. Om dat ik zo vroeg ben is het nog heerlijk koel en rustig. Gelukkig maar, want na een ontbijtje van warme mais mag ik de steile trap van 309 treden beklimmen. Het is overdonderend, overweldigend mooi. Veel goud, prachtige beelden, houtsnijwerk en ingelegde deuren. En ook het uitzicht raakt me. Zo fijn om na Tasmanië weer even het gevoel van de schoonheid van de natuur te mogen voelen en zien. Hemels uitzichten hier. Ik laat het allemaal maar even binnen komen. Na een paar uur is het gedaan met de rust en stromen de toeristen binnen....



Contrast

Net als ik denk waar toch de monniken, novices en meditatieleerlingen zich bevinden zie ik een bordje “Meditation Centre follow this sign”. Ik daal de trappen af en kom in een heel andere wereld dan alle pracht en praal. Hier wordt sober geleefd. Kleine hutjes, overal hangt oranje of witte was te drogen, een monnik is in de weer met de tuinsproeier, ik voel de heerlijk koele nevel langs me komen. Ik zie een monnik ik een hangmat (jahaaaaa!!!) liggen tussen twee betonnen palen en eenmaal beneden zit er een Europees uitziende jongen te mediteren. Ik loop naar het kantoortje en vraag wat informatie. Want dat ik hier eens terug ga komen dat denk ik wel….Het is nu kennelijk nog niet mijn tijd en dat voelt meer dan goed! Het er eerst geweest zijn om te voelen is voor mij een goede volgorde. Jammer misschien van een kostbare ticket, maar met dit soort belangrijke life events hoop ik me niet te laten leiden door geld.



Ik loop weer naar boven, schiet nog wat fotootjes en rond af met het schrijven van een stuk in mijn dagboek onder de bomen. Dezelfde taxichauffeur brengt me weer 10 kilometer naar beneden naar m’n fietsje. Ik cross nog even lekker wat door de stad, heb mijn siëstaatje en ga in de avond er nog even op uit om wat te eten te scoren.  


Onaangename verrassing

Die nacht zijn de rapen gaar! Ik vermoed dat ik een voedselvergiftiging heb opgelopen, want ik heb de hele nacht overgegeven en de wc onder ge….. . Rillend van de (lichte) koorts, zweten en hondsberoerd. Oooooh en ik wilde morgen naar de watervallen. Niet dus. In mijn huisapotheek gelukkig wat o.r.s en andere lapmiddeltjes. Maar ik kan voorlopig niet verder dan 10 meter van de wc verwijderd zijn. Mijn laatste dagje Chiang Mai dus verplicht op bed. Ik hoop maar dat ik morgen een beetje fatsoenlijk kan reizen.


We shall see….