6 Spanje

Zo heeeee….dat heeft even geduurt! Vandaag precies 1 maand geleden dat ik mijn laatste blog poste. Er is weer zoveel weer gebeurd, nu niet zozeer avonturen die typisch zijn voor een reizigster. Nee vooral een groot avontuur op het sociale vlak. Dat is ook meteen de reden waarom het even heeft geduurd voordat ik de juiste modus heb gevonden om toch mijn avontuur te delen.


Naar Europa

Maar eerst nog even mijn vertrek uit Chang Mai. Doodziek van de voedselvergiftiging stond ik ’s ochtends om 05 uur buiten te wachten op mijn taxi. Het was eindelijk een beetje koel en ik kon wat frisse lucht inademen. Van korte duur, want in de taxi stond de airco aan en de knoflooklucht en andere lichaamsgeuren van de chauffeur circuleerden lekker door de auto. 30 uur reizen voor de boeg, mijn hemel hoe zal dat gaan. Dat is fantastisch gegaan kan ik jullie wel vertellen! Ik heb een dozijn engelen op mijn schouder gehad vermoed ik! De eerste vlucht naar Qatar zat voor 1/3 vol en dus kon iedereen languit liggen! Op Qatar 4 uur gepit in een heerlijke loungestoel en de volgende vlucht naar Madrid was het weer bingo! Ook deze vlucht languit kunnen liggen. Vanwege het Chinese nieuwe jaar was het de hele week rustig bij Qatar Airlines. Dus mocht je ooit een rustige vlucht van en naar Azie willen boeken, adviseer ik je om in deze week te boeken. Wat een weldaad! De stewardessen hebben me fantastisch verzorgd en eenmaal in Madrid aangekomen voelde ik me zelfs enigszins uitgeslapen en aan de betere hand. Nog 6 uur met de nachtbus naar Benidorm en toen zat ik de volgende dag heerlijk in het Spaanse zonnetje met mijn geliefde ouders. Voor de eerste nachten een leuk studiootje voor mezelf gehuurd, toen nog even 2 nachtjes bij hen op matrasje op de grond. Zondag 17 februari ging ik naar mijn eerste Workaway adres.


Workaway op de Finca

Het gaat hier om een Spaanse Finca (boerderij) die door een Nederlander van mijn leeftijd en zijn moeder wordt gerund. Het is allang geen boerderij meer, hoewel er nog wel gezellig een paar beesten rondlopen, er sinaasappelbomen staan en er nog volop ruimte is om te “boeren”. Op het erf staan verschillende huizen die door hem en andere familieleden wordt bewoond. En het belangrijkste: het hoofdhuis wil hij recreatief gaan verhuren. Dus mijn taak was wel duidelijk haha. Het beeld dat ik had van Workaway was toch vooral fysiek de schouders eronder, door bijvoorbeeld in de tuin te helpen of klussen in ruil voor kost en inwoning.

Vanaf dag 1 zat ik echter achter de  computer van de eigenaar. Veel gesprekken gevoerd over wat er allemaal al aanwezig is, wat er nog nodig is om de verhuur tot een succesvol bedrijf te maken. Aan ideeën geen gebrek. Een Finca met een enorme potentie! Dus mijn schouders heb ik afgelopen weken onder het opzetten cq doorstarten van de onderneming gezet. Wat een enorm leuke klus! Ik ben teksten gaan schrijven voor de website, airbnb en andere verhuurwebsites. Ik ben mee naar een Gestor (notaris) geweest voor het aanvragen van een verhuurvergunning. Dat kon gelukkig in het Nederlands. Vervolgens in kaart gebracht wat en bij wie de eigenaar de nodige documenten op moet vragen/regelen. Opzetjes voor arrangementen gemaakt en prijsstelling na research van concullega’s in de buurt bepaald.

Het kindje van de eigenaar is de prachtige zelfgemaakte bar. Mijn collega Workawayer uit Engeland heeft 2 weken niets anders gedaan dan schuren en lakken! Geweldig om zijn jarenlange ervaring als reiziger en Workawayer aan te horen. Ik mocht mijn barervaring inzetten tijdens een aantal feesten die er werden gehouden. Een hoog Hazes- en Heinekengehalte. Geinig om weer eens als vanouds een hele avond te tappen.


De eigenaar en zijn lieve moeder zorgen goed voor hun Workawayers als het aankomt op eten en drinken. We werden mee uit eten genomen naar het Schnitzelparadijs. Als ik had gewild kon ik iedere avond me naar Café ’t Haventje, maar de avonden die we hier thuis bij de haard doorbrachten gingen al genoeg gepaard met wijn en sigaretten. Er was zeker in het begin veel aanloop van vaste vrienden en de kinderen met aanhang van de eigenaar. Daar hebben we supergezellige avonden mee gehad die ik niet snel zal vergeten.

Nu na 3 weken is het wel klaar. Ik zou nog veel langer blijven en wellicht ook nog terugkomen, echter er zijn een aantal dingen voorgevallen die in deze blog niet genoemd kunnen worden, maar wel heel avontuurlijk zijn geweest! Ik heb een wereld ontmoet waar ik niet thuis hoor. Maar mijn hemel wat had ik dit avontuur niet willen missen! Ik heb deze plek letterlijk gedroomd, ik heb zelfs een hele opleiding dag bij Phoenix aan deze plek geweid, toen wist ik nog helemaal niet dat ie echt bestond. Het mediterrane terras, met wapperende witte gordijnen en een hond om me heen. Het was hier! Ik leef mijn droom….


Morgen vertrek ik naar Altea, even 2 weken ontgiften van de drank en sigaretten haha en vooral fysiek voorbereiden op de 800 km die nu wel heel dichtbij komen. Ik heb vanaf de Finca een paar prachtige wandelingen gemaakt, inclusief een zware zwarte route, ik voel me er wel klaar voor, toch wil ik mijn conditie en nek-schouders nog wat trainen zodat ik mijn rugzak te vriend blijf houden. Over 2 weken krijg ik een lift van mamma Finca naar Valencia en ga ik een oud vriendinnetje opzoeken, daar ben ik zomaar welkom om een tijdje te blijven! Kijk er naar uit om lekker met haar bij te kletsen. Vandaaruit reis ik naar Saint Jean Pied de Port en gaat mijn Camino beginnen. Ben heel benieuwd of en welke inzichten ik tijdens deze tocht ga krijgen.


Afgelopen week was ik tijdens een van mijn wandelingen in de bergen mijn ervaringen van mijn reis tot nu toe en ook mijn verblijf op de Finca aan het overdenken. Ik kwam tot de volgende conclusie:


COMMUNICATIE IS ZEG MAAR ECHT MIJN DING

Vrij naar: “Taal is zeg maar echt mijn ding” van Paulien Cornelisse.

Niet voor niets heb ik de opleiding Professionele Communicatie gevolgd, niet voor niets ben ik uit Thailand vertrokken. Communicatie was voor mij daar bijna onmogelijk. Ik heb de voeding van goede gesprekken nodig. Van de week had ik een mooi gesprek met een Nederlander. Het ging over voedsel voor de ziel. Dat is waar mijn motortje op draait en waar ik van groei en ontwikkel. Dat is waarom ik deze reis maak en dat is ook waarom ik de Finca ga verlaten.

Ik heb bedacht dat ik na mijn reis misschien wel wil gaan spreken bij bedrijven en instellingen. Genoeg te vertellen over verschillende thema’s! Daar kan ik vast wél kwijt wat de blog niet zal halen….